DHA, czyli kwas dokozaheksaenowy, jest kwasem tłuszczowym
Omega-3, uznawanym za bardzo cenną substancję odżywczą
dla dzieci. Niedawno odkryto, że pomaga także szczeniętom,
pobudzając zdrowy rozwój ich mózgu.
Badania wykazały,
że szczenięta otrzymujące zwiększone dawki DHA w pożywieniu
mają lepszą zdolność zapamiętywania, są bystrzejsze i
szybciej się uczą. Dla wła.ciciela szczenięcia oznacza
to: lepszą socjalizację Đ dopasowanie się szczenięcia
do jego ludzkiej rodziny, szybszy przebieg procesu wychowania
i szkolenia oraz mniejsze ryzyko wystąpienia zachowań
niepożądanych (np. destruktywnych).
Doskonałym źródłem
DHA jest dla szczeniąt mleko matki. Po przejściu na pokarm
stały, konieczne jest dostarczenie DHA w pożywieniu, bo
organizm szczenięcia nie jest w stanie sam go wytworzyć.
Wszystkie karmy Eukanuba dla szczeniąt mają optymalny poziom DHA (głównymi źródłami DHA są w nich mączka rybna i jaja).
Kiedy po raz pierwszy przyniesiesz do domu swoje nowe szcenię, będzie ono najprawdopodobniej przestraszone i onieśmielone. Pomyśl o tym, że po raz pierwszy znalazło się ono w nowym, nieznanym otoczeniu. Dodawaj szczenięciu odwagi, poświęć mu sporo pełnego uczucia zainteresowania, pozwól mu zbadać i poznać jego nowe środowisko. Hałas, obce, głośno zachowujące się osoby mogą je przestraszyć. Nie karć szczenięcia, nie krzycz na nie np.: kiedy "zapomni się". Do wieku sześciu tygodni szczenię nie potrafi kontrolować swoich potrzeb fizjologicznych. Jedynym efektem karcenia tak małego szczenięcia będzie strach przed właścicielem. Jeśli pierwsze dni pobytu w nowym domu będą przyjemnym doświadczeniem, wpłynie ono na na długotrwałe, pozytywnw nastawienie do nas.
Najprawdopodobniej masz już wybrane imię dla nowego domownika. Jeśli tak nie jest chcielibyśmy udzielić Ci paru rad: Pies najlepiej teaguje na dwusylabowe imiona kończące się na "a" lub "o" np.: Kora lub Arko. Taki imię nie będzie mu się myliło z jednosylabowymi rozkazami takimi jak "siad", "głos", "stój" itp. Jeśli nadałeś psu imię używaj go często i konsekwentnie, aż pies zrozumie i zacznie reagować. Jeśli pies został nazwany "Aga", a wołamy na niego raz "Aga" kiedy indziej "Agunia" lub "Agusia" wprowadzamy w szczenięcej głowie zamęt, którego należy unikać.
Każdy pies musi mieć swoje własne miejsce. Ustaw w ciepłym, wolnym od przeciągów rogu pokoju kojec. Do środka wstaw skrzynkę, karton lub koszyk i wymość je miękko (szczególnie pożądana byłaby podróżna klatka, która przyda się psu w ciągu całego życia. Kup tak dużą aby Twój pies mógł z niej korzystać także, gdy dorośnie). Na swoim miejscu pies może spać i odpoczywać. Czuje się tam pewnie i bezpiecznie. Wstawienie do klatki kartonu lub skrzynki sprawia, że posłanie jest zamknięte dookoła i szczenię czuje się jeszcze bezpieczniej.
Spróbuj oprzeć się pokusie i nie bierz szczenięcia na ręce zbyt często. Pamiętaj, że jego mały organizm jest bardzo delikatny. Jeśli jednak to czynisz, przestrzegaj następujących zasad:
Zajmij się wychowaniem szczenięcia od razu. Przestrzegaj stałych pór karmienia i często wyprowadzaj je na dwór, zwłaszcza zaraz po przebudzeniu, aby przywykło do tego, że tam właśnie należy załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne. Jeśli zauważysz, że szczenię kręci się w kółko lub skomli przy drzwiach, możesz mieć pewność, że należy je wyprowadzić niezwłocznie. Jeśli szczenię załatwi się na dworze, nie zapomnij go pochwalić. Oczywiście, każdemu szczenięciu mogą przydarzyć się wypadki, ale wówczas nie podnoś głosu, nie wymierzaj mu klapsa i w żadnym razie nie nurzaj jego nosa w odchodach. Szczenię jest zbyt młode, by skojarzyć twoją reprymendę z faktem, że załatwiło się w niedozwolonym miejscu. Jedyne, co osiągniesz takim postępowaniem, to to, że skuli się ze strachu i będzie zdezorientowane. Jeżeli złapiesz psiaka na gorącym uczynku, szybko wyprowadź go na dwór i nie szczędź mu pochwał, gdy tam skończy się załatwiać.
Regularne szczotkowanie i czesanie jest ważne dla twojego psa, ponieważ nie tylko usuwa martwe włosy, brud i pasożyty, ale także pobudza dopływ krwi do skóry, dzięki czemu jego sierść staje się zdrowsza i bardziej lśniąca. Postaraj się, aby te zabiegi pielęgnacyjne były dla szczenięcia przyjemnym doświadczeniem, a szybko nauczy się stać lub siedzieć podczas nich spokojnie. Przyda się to także podczas wizyt u lekarza weterynarii. Używaj sprzętu przeznaczonego dla psów, a nie na przykład swojej starej, zużytej szczotki. Hodowca lub sprzedawca w sklepie zoologicznym na pewno pomoże ci dobrać odpowiednią szczotkę i grzebień do typu sierści twojego czworonożnego ulubieńca.
Kąp
szczenię tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Zbyt częste
kąpiele powodują, że skóra psa pozbawiona zostaje ochronnej
warstewki tłuszczu, a sierść matowieje i staje się mniej
odporna na wilgoć.
Do kąpieli potrzebna jest wanna lub miska, trochę ciepłej
wody i dobry szampon przeznaczony dla szczeniąt. Głaszcz
szczenię, gdy polewasz je wodą. Wmasuj szampon delikatnie
w sierść na tułowiu i kończynach, a następnie spłucz.
Następnie zajmij się głową, uważając by woda nie dostała
się do oczu i uszu. Spłucz dobrze, a następnie wytrzyj
szczenię dokładnie. W ciepłe dni możesz wyprowadzić
szczenię na zewnątrz i pozwolić mu wyschnąć mu naturalnie.
W innym przypadku należy wysuszyć psa suszarką. Na koniec
zawsze upewnij się, że szczenię jest zupełnie suche,
bo inaczej mogłoby się przeziębić.
Aby pomóc szczenięciu w trudnym okresie wymiany zębów mlecznych na stałe i powstrzymać je od gryzienia mebli, powinieneś dać mu kilka trudnych do zniszczenia zabawek, takich jak gumowa kość czy piłka, na których szczenię będzie mogło ćwiczyć swoje szczęki. Upewnij się, że te zabawki są wystarczająco duże, aby psiak nie mógł ich połknąć. Unikaj prawdziwych kości, gdyż szczenię mogłoby się udławić lub zranić ich kawałkami. Zawsze baw się ze swoim pupilem przeznaczonymi dla niego zabawkami. Gdy zauważysz, że zaczyna gryźć "zakazane" przedmioty, powiedz stanowczo "fe!" lub "nie wolno!" i daj mu ulubioną zabawkę. Pamiętaj, by pochwalić go, gdy tylko się nią zajmie.
Aby ułatwić pielęgnację zębów i zapobiegać tworzeniu
się kamienia nazębnego, wskazane jest żywienie szczenięcia
suchą karmą. Ponadto, dzięki suchej karmie szybciej
przebiega wymiana uzębienia mlecznego na stałe, gdyż
twarde granulki pomagają obluzować zęby mleczne. Jeśli
szczenię ma wrażliwe wnętrze pyszczka, podawaj mu karmę
namoczoną, zalewając ją ciepłą wodą kilkanaście minut
przed posiłkiem. To ważne, by wybrana sucha karma była
kompletna i zbilansowana oraz by sporządzona była ze
składników wysokiej jakości, bez sztucznych dodatków,
takich jak barwniki lub substancje zapachowe. Taka karma
nie wymaga dodatkowego podawania pokarmów uzupełniających
lub preparatów witaminowo-mineralnych. Nie zrażaj się,
jeśli sucha karma wyda ci się kosztowna. Jeśli obliczysz
dzienne koszty żywienia, okaże się, że tak naprawdę
dobra sucha karma jest bardzo ekonomiczna.
Jeśli twoje szczenię nie ma apetytu w okresie ząbkowania,
zanim zmienisz jego pożywienie na inne, zwróć się do
lekarza weterynarii..
Odpowiednia opieka zdrowotna powinna towarzyszyć twojemu psu przez całe życie. Oprócz prawidłowej diety i ćwiczeń fizycznych, troska o zdrowie szczenięcia obejmuje regularną kontrolę stanu zdrowia oraz wizyty u lekarza weterynarii.
Szczenięta są bardzo wrażliwe i grozi im wiele niebezpiecznych chorób zakaźnych. Dlatego wskazane jest, aby każdy właściciel szczenięcia możliwie szybko skontaktował się z lekarzem weterynarii. Szczenięta szczepi się po raz pierwszy w wieku 6-8 tygodni. Jednak do pełnego zabezpieczenia szczenięcia niezbędne jest wykonanie kilku serii szczepień.
Przyzwyczaj szczenię do regularnych oględzin i kontroli stanu zdrowia, które możesz wykonywać samodzielnie. Sprawdzaj stan jego uszu, oczu, zębów i dziąseł, łap, pazurów oraz skóry i sierści. Nie wahaj się zasięgnąć porady lekarza weterynarii, jeśli zauważysz coś niepokojącego.
Dieta i ćwiczenia fizyczne mają istotny wpływ na zdrowie
i samopoczucie twojego szczenięcia. Szczenięta są pełne
energii i należy zapewnić im odpowiednią ilość ruchu
i ćwiczeń. Oczywiście, w zależności od rasy, różne jest
zapotrzebowanie szczeniąt na ruch i wysiłek. Jeśli potrzebujesz
rady w tej sprawie, skontaktuj się z lekarzem weterynarii
lub hodowcą.
Pamiętaj, że bardzo ważne jest, aby od samego początku
żywić szczenię prawidłowo. Ze względu na wagę tego zagadnienia,
omówimy je szczegółowo w dalszej części.
Mając przeczucie, że twoje szczenię nie czuje się dobrze, możesz potwierdzić lub rozwiać swoje obawy udając się niezwłocznie do lekarza weterynarii. Oto najczęściej spotykane objawy mogące świadczyć o chorobie:
Nikt nie lubi psów nieposłusznych i nie dających się utrzymać pod kontrolą, dlatego im wcześniej zaczniesz szkolić swoje szczenię, tym lepiej. Wielu profesjonalistów zaleca rozpoczęcie procesu szkolenia od nauki posłuszeństwa w psim przedszkolu. Jedną z pierwszych rzeczy, jaką powinieneś samodzielnie nauczyć szczenię, jest rozpoznawanie swojego imienia. Jak najczęściej wymawiaj imię szczenięcia, aby zwrócić jego uwagę. Nazywaj swojego ulubieńca po imieniu, gdy go głaszczesz lub karmisz, a on wkrótce nauczy się reagować na swoje imię, gdy będziesz go wołał. Powtarzanie jest bardzo ważne w szkoleniu szczenięcia. I pamiętaj, bądź wobec niego cierpliwy.
Na początku przyzwyczaj szczenię do noszenia delikatnej obroży, aby traktowało ją jak coś naturalnego. Potem przez kilka dni przypinaj mu do obroży krótką, lekką smycz i pozwól przez krótki czas chodzić z nią luzem. Celem tych zabiegów jest przyzwyczajenie psa do chodzenia na smyczy bez ciągnięcia i szarpania. Jeżeli pies wyprzedza cię lub pozostaje z tyłu, delikatne pociągnięcie jest wszystkim, co powinieneś zrobić. Bądź zawsze blisko niego, a on nie będzie chciał się oswobodzić.
Wszystkie szczenięta powinny nauczyć się wsiadania do samochodu bez obawy. Przyzwyczajaj swego psa do jazdy samochodem zaczynając od krótkich, 10-minutowych przejażdżek co drugi dzień. Stopniowo wydłużaj czas ich trwania, aż jazda samochodem przestanie być dla twego psa przykrością. Na początku wiele szczeniąt wymiotuje w czasie jazdy. Wskazane jest więc, przykryci siedzeń i podłogi folią. Nie należy wozić psa krótko po jedzeniu, szczególnie jeśli ma skłonności do wymiotowania. Jeśli szczenię zachowuje się w samochodzie spokojnie, możemy zabrać go w dłuższą podróż. Pierwsza wyprawa powinna być jednak niezbyt długa: ok. 2 godzin wydaje się być w sam raz, natomiast trzydniowa jazda przez pół kontynenru, byłaby zdecydowanie zbyt długa
Mając przeczucie, że twoje szczenię nie czuje się dobrze, możesz potwierdzić lub rozwiać swoje obawy udając się niezwłocznie do lekarza weterynarii. Oto najczęściej spotykane objawy mogące świadczyć o chorobie:
W pierwszych miesiącach życia szczenię zużywa ogromne ilości energii, dlatego tak ważne jest, aby zapewnić mu jak najlepsze, prawidłowo zbilansowane pożywienie. Rozwój psa w pierwszym roku życia można porównać do rozwoju czternastoletniego dziecka. Ponieważ szczenięta różnych ras rosną w różnym tempie, wybór karmy musi być dostosowany rasy i wielkości twojego szczenięcia. Wybór pożywienia ma ogromne znaczenie dla rozwoju, zdrowia, a nawet dla długości życia psa, dlatego dobrze byłoby porozmawiać na temat karmy dla szczenięcia ze specjalistą: lekarzem weterynarii lub hodowcą.